Category Archives: Bediening

Impressie van Melusi outreaches

Posted on by
1

Elke doordeweekse dag bezoeken de vrijwilligers van Melusi Christian Community een township of een community. Dit zijn de meest arme gebieden rondom Dundee. Wat we doen? We spelen met de kinderen en organiseren kinderclubs, waar we hen verhalen uit de Bijbel vertellen. Ook bezoeken we een heel aantal huizen, waar we Gods woord delen, voor de mensen bidden en indien nodig een voedselpakket uitdelen. Dit doen we elke week, al ruim 25 jaar lang.

Veel vruchten waren er eerst niet te zien. Omdat de verschillende outreach teams in de vroegere jaren vaak in samenstelling veranderde, was het lastig om lange termijn relaties op te bouwen. Toch hebben we de afgelopen twee jaar hier een kentering in gezien. Sinds 2015 zien we langzamerhand steeds meer mensen uit ons outreach programma de Melusi Fellowship regelmatig bezoeken. En dat niet alleen, ook een heel aantal van hen mochten we de afgelopen twee jaar dopen. Per gebied zien we wel grote verschillen. Zo is er in het ene gebied vooral de jongeren die meer van God willen weten en nu trouw naar de Melusi Fellowship komen, in een ander gebied zijn het dan weer vooral de moeders. Ook heel veel kinderen weten de weg naar de gemeente te vinden. Het is bijzonder om te zien hoe God aan het werk is in de verschillende gebieden.

Onderstaan filmpje geeft een mooie impressie van het outreach programm:

(credits: film gemaakt door Tobias Öhrlich, foto’s van Jonty Shapiro, muziek van Jesus Army: “Thank You”)

De aanloop naar onze Melusi Youth Conference

Posted on by
Reply

Eind april is onze Melusi Youth Conference (MYC). Om precies te zijn, van donderdag 27 tot en met zaterdag 29 april 2017. Vorig jaar zijn we met dit initiatief gestart en dat was een groot succes. Vele jonge harten werden aangeraakt en levens zijn verandert. Wil je weten hoe het vorig jaar was, lees dan dit verslag even.

Dit jaar hebben we een andere opzet. Vorig jaar waren er ruim 300 bezoekers, en dit jaar verwachten ongeveer een gelijk aantal, ook al omdat we iets meer op de leeftijd van de jongeren letten. Met andere woorden: je bent welkom als je ouder bent dan 14! Daarom hebben we besloten om geen aparte tent te huren, maar in plaats daarvan het kerkgebouw van Melusi te gebruiken voor MYC. Deze biedt plaats aan ongeveer 350 jongeren. Maar dan gaan wel alle stoelen eruit!

Ook anders dan vorig jaar is dat we meer tijd steken in onze voorbereidingen voor MYC. Zo hebben we afgelopen woensdag een MYC preconference day gehouden, zeg maar een soort testdag. Samen met 180 jongeren, hebben we tijd genomen om God te prijzen en te aanbidden. Daarnaast boden we de jongeren een lunch aan, en deden we verschillende spelletjes. Het was benauwend warm deze dag, maar dat mocht de pret niet drukken. Wij zelf waren actief betrokken, Elske met de coördinatie van het worship team en Daniel als algeheel verantwoordelijke voor de organisatie. Daarnaast mocht hij de jongeren ook vertellen over Jezus, onze Koning en zijn Koninkrijk.

Een andere vorm van voorbereiding was dat we direct na de MYC preconference day, een kamp hadden georganiseerd voor de discipelen. Niet bij Melusi zelf deze keer, maar op een boerderij in de bergen van Normandien. Een mooi gebied, waar de jongeren konden zwemmen, wandelen, paardrijden, voetballen en volleyballen. Naast de ontspanning, stond met name ook een ‘geestelijke voorbereiding’ op het programma. Zo hebben we veel tijd doorgebracht in lofprijs en aanbidding, in gebed, in het vertellen van getuigenissen. Op vrijdagavond hadden we een erg bijzondere avond, waar God’s Geest actief harten aanraakte, en herstel en genezing plaatsvond. Een moment om niet snel te vergeten, omdat God aan het werk was! Aan Hem alle eer en glorie.

In hetzelfde kamp hebben we ook tijd ingepland voor praktische voorbereidingen. Zo waren er groepen die nadachten over nieuwe spelletjes voor MYC, een groep dat als koor fungeerde, een groep dat zich bezig hield met drama, dans en gedichten, en een groep dat bezig was met worship moves.

Al deze voorbereidingen mogen ons helpen om tijdens onze MYC God te eren. Wij kijken er met een verwachtingsvol hart naar uit.

Als toegift, nog een impressie filmpje van ons discipelschapskamp van afgelopen week.

God verandert mensen

Posted on by
Reply

Deelden we een paar weken geleden nog hoe wij alle bediening verder zien groeien, één ding is zeker: God is aan het werk!

Afgelopen zondag mochten we weer een doopdienst houden, en met een heel aantal van de dopelingen hebben wij een intensief traject doorlopen. Verhalen van gebroken harten, diepe pijn, uitzichtloze situaties, en toch… God heeft hun harten aangeraakt. 2 Korintiers 5:17 zegt het als volgt: Daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen.

 

Wanneer alles groeit

Posted on by
1

Nee, ik heb het niet over de bloemetjes, de bomen of het gras hier. Ja, met de vele regen zien we ook al dat hard groeien en bloeien. Maar waar ik het hier over heb, heeft te maken met de geestelijke groei die we meemaken onder de kinderen, jongeren en werklozen.

Allereerst zien we een behoorlijke kwantitatieve groei in onze bedieningen. De “Kids Church” is nu bijna wekelijks groter dan de “Volwassen Gemeente”. In de afgelopen weken zien we dat meer en meer kinderen naar de Kids Church komen, en genieten van de aanbidding, de verhalen en de verschillende praktische lessen die we daar geven. Afgelopen weken spraken we ook over het avondmaal en de doop. Vele kinderen en tieners in de oudste groepen hebben in deze periode hun leven aan Jezus gegeven en een aantal hiervan willen graag ook gedoopt worden. God is genadig en aan het werk in de vele harten van deze jonge levens.

Afgelopen weekend mocht ik samen met 3 andere stafleden en 4 discipelen naar de “children ministry” conferentie in Pretoria. Naast vele nieuwe ideeën voor de Kids Church, werd ik er nog een keer op benadert dat we meer en meer onze tijd moeten focussen op onze discipelen. We hebben 24 discipelen en velen van hen hebben een gigantische geestelijke groei mogen meemaken in de laatste jaren. Stap voor stap kunnen ze een steeds grotere verantwoordelijkheid aan. Begin april hebben we een kamp gepland om juist onze discipelen te bemoedigen en ook voor te bereiden op de komende jeugd conferentie. God is genadig en aan het werk in de harten van onze discipelen.

Vandaag heb ik weer een jeugd alpha mogen geven aan 23 pasgelovigen. Vandaag hebben zij – in onze klas van Siyasebenza – hun levens aan Jezus gegeven. Op zoek naar een baan, vonden ze Jezus! Mogelijk vinden in de nabije toekomst ook nog een baan, maar wat ze nu hebben gevonden heeft eeuwigheidswaarde. Het is nu de derde groep van dit jaar, en meer dan 60 werkloze jongeren hebben Jezus ondertussen aangenomen. God is genadig en aan het werk in de harten van deze pasgelovigen.

Gezegend nieuwjaar

Posted on by
Reply

In de tijd van terugblikken, jaaroverzichten en het toekennen van awards voor buitengewone prestaties het afgelopen jaar, en met de oliebollen tussen onze kiezen, is het soms goed om even te bezinnen hoe het jaar 2016 is geweest. Niet dat God werkt met jaren, ik zou eerder zeggen met seizoenen misschien! Maar toch, het afgelopen jaar was een behoorlijk intensief en heftig jaar. Nog nooit hebben we in één jaar zoveel slecht nieuws gehoord over mensen die lijden aan de verschrikkelijke ziekte kanker, en we bidden en leven mee (op afstand en dichtbij) voor de mensen die hier op dit moment mee worstelen. Ook hebben we een tweetal residents zien wegvallen in dit jaar. Dit zijn toch zeker wel de moeilijkste momenten van 2016.

Aan de andere kant is 2016 het jaar van groei! Ja, ons gezin groeit, met drie kinderen die voor veel leven in de brouwerij brengen. De bedieningen groeien ook hard! We zien dat dagelijks. Grotere aantallen jongeren en kinderen zijn betrokken in onze activiteiten en ook in onze verschillende discipelschaps programma’s zien we een opmerkelijke groei. Siya-sebenza is een enorm succes. De groententuin produceert weer veel meer. Het team is groter dan ooit. Dit alles kan alleen het werk van God zijn, en dat maakt ons des te nederiger. Niet uit onze kracht, maar in Zijn kracht.

Gisteren mochten we Ingmar en Ida Ezinga ophalen van het vliegveld. En met een koffer vol – vooral lekkere – Nederlandse goederen, ervaren wij des te meer hoe gezegend wij zijn! Gezegend met onze familie, gezegend met de mensen van het Melusi team, gezegend met de mensen van Eglesia, en gezegend met de mensen die verder of dichterbij om ons heen staan. We willen jullie hartelijk danken voor alles. Het maakt ons alweer nederig!

En nu, als klap op de vuurpijl: voor de komende dagen zijn wij even off-line. Niet de website hoor, maar de komende twee weken gaan we heerlijk genieten van een vakantie samen met (o)pa en (o)ma. Even de batterijen opladen, zeg maar! Tot half januari! Een gezegend nieuwjaar!

Opa and Oma

Het ontbreekt mij aan niets

Posted on by
Reply

Wat staat er op je verlanglijstje?

De HEER is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.

Het ontbreekt mij aan niets… gelooft je het echt? Met alle folders die deze tijd door de brievenbus vallen en alle winkels die opeens meedoen aan de Black Friday hype,  zou je toch bijna anders gaan geloven? Hebben jij en ik niet onze verlanglijstjes klaar liggen? Helemaal nu met de feestdagen voor de boeg hebben we toch het ‘recht’ om meer te willen dan dat we hebben? Het ontbreekt mij aan niets wordt door David gezegd! Heb jij dat ook in je achterhoofd als je je lijstje maakt? David wist dat de Heere zijn Herder was en voor hem zorgde. Het klinkt zo simpel, de Heere zorgt voor je, maar waarom is het dan toch zo lastig om tevreden te zijn met wat we hebben? Wat een ander perspectief krijgt ons leven als we toch eens echt zouden gaan geloven dat de Heere echt onze Herder is en met Hem het ons echt aan niets ontbreekt. Niets! Vanuit een menselijk oogpunt klinkt dit belachelijk, maar zijn wij niet geroepen om anders te worden in ons denken, zoals Jezus, onze Herder? Verzamel geen schatten op aarde, maar in de hemel zei Hij. Onvergankelijke schatten die niemand kan stelen en die niet vergaan. Deze onvergankelijke schatten en het spenderen van onze tijd in de aanwezigheid van onze Herder zouden eigenlijk onze hoogste prioriteit moeten hebben. Niet alle reclame folders, onze verlanglijstjes en de online aanbiedingen. Dan alleen komen we deze feestmaand weer door, met de wetenschap dat het ons aan niets ontbreekt omdat onze schat in de Hemel is.

Anders nog iets?

Nieuwe nieuwsbrief

Posted on by
Reply

Het voorjaar is hier, en alles groeit en bloeit. We hebben onze eerste voorjaar regens na de droge winter mogen ontvangen, maar desondanks is het nog steeds veel te droog. De afgelopen maanden zijn voor ons drukke maanden geweest, en vandaar dat deze nieuwsbrief iets later is dan normaal. God is goed, en in de afgelopen weken en maanden hebben we vele bijzondere ervaringen van dichtbij mogen zien, waarbij mensenharten zijn geraakt en velen tot geloof zijn gekomen. Aan Hem alle eer!

Vastberaden!

Posted on by
Reply

Je hebt soms van die dagen… Vorige week mocht ik op de bus door de townships om de jongeren op te halen voor onze worship- en talentshow. We hadden duidelijke instructies, jongeren onder de 14 jaar mogen niet mee! De avond was bedoeld voor de oudere jongeren alleen, en anders zou het niet passen in ons gebouw. Dus, bij de eerste de beste stop die we maken, staan een hele groep jonge jongeren te wachten. Ik laat eerst netjes de jongens en meisjes in die 14 jaar of ouder zijn. Uit “beleefdheid” vertellen alle kinderen dat ze 14 jaar zijn… ook al zijn ze 11 of 12. Eén jongen verteld doodleuk dat hij 14 jaar is, maar een vriendje zegt dat hij toch echt11 jaar is. Dus, netjes vraag ik hem de bus te verlaten. Een scene volgt, huilend en krijsend houdt hij de deurstang vast, en dit alles bevestigd des te meer dat hij zeker nog geen 14 jaar was. Na een paar minuten is hij nog steeds niet uit de bus, en weigert hij de stang los te laten. Ikzelf zit ook met een dilemma: als ik hem toelaat, moet ik ook al die anderen jonge jongens toelaten. Dus ik vraag de andere jongens om hem weg te halen. En zo gebeurd het! De bus rijd verder, deze jongen in tranen achterlatend en mezelf met een brok in de keel: heb ik wel het juiste gedaan hier?

Tijdens de worship en het moment dat één van onze daklozen zijn getuigenis geeft, blijven verscheidene jongeren achter, omdat ze graag gebed willen ontvangen. Samen met mijn vertaler loop ik na de eerste groep toe, en we bidden dat “ze mogen slagen voor het schoolseizoen” van dit jaar (een bijna standaard vraag als je vraagt waarvoor kunnen we bidden). Dan kom ik bij de volgende groep aan, het zijn twee jongens! En, jawel, één daarvan is mijn 11-jarige jongen die ik niet op de bus had toegelaten. Blijkbaar was hij zo’n 3 kilometer komen lopen om hier te zijn! Versteld als dat ik sta dat deze jongen hier is, vraagt mijn vertaler: “Waarvoor mogen we bidden?”. Verbaasd hoor ik dat deze 11-jarige jongen zegt dat hij graag deze Jezus wil leren kennen en dat hij Hem wil aannemen. WOW, mijn hart breekt! Ik geef deze jongen een dikke knuffel en vraag hem eerst of hij mij wil vergeven voor wat net daarvoor bij de bus was gebeurd. Hier is iemand die vastberaden was om vandaag zijn leven aan Jezus te geven en zag letterlijk de bus deuren voor zijn neus dichtgaan. Maar dat hield hem niet tegen! Hij wist wat hem te doen stond! En ik voelde me zo schuldig dat ik hem niet had meegenomen met de bus. Samen met zijn 12-jarige (!) vriendje hebben we gebeden dat Jezus in hun leven mag komen en dat niks in de weg zou staan om nieuwe hoop en een nieuw leven te mogen ontvangen.

En ikzelf heb weer een rijke les geleerd: God werkt door omstandigheden heen ook al lijken alle deuren gesloten.