Er is weer een nieuwe nieuwsbrief, met verhalen over ons verlof naar Nederland en van onze kinderen, het bezoek van de Eglesia jeugd bij Melusi, en alles rond een moedige en moeilijke beslissing. Vertrouw op de Heer!
Het is alweer 2026, en dat betekent dat we dit jaar maar liefst 15 jaar op het zendingsveld zijn. Ja, onze eerste nieuwsbrief was uit 2009, maar dat betrof onze korte-termijn zending, nog voordat we geroepen waren om voor langere tijd te gaan dienen bij Melusi. Dus ja, dan is dit alweer nieuwsbrief 54! Met het laatste nieuws rondom de bedieningen bij Melusi, de veranderingen in het team, het wel-en-wee van ons gezin en… de aankonding dat we in de zomer van 2026 naar Nederland komen voor buitengewoon verlof. Veel leesplezier!
Daar is ie dan weer… een nieuwsbrief. Deze keer aandacht voor de Kids Church (in de townships) en hoe wij Kerst en Oud en Nieuw mee maken. En genoeg andere gebeurtenissen, want er is “Never a dull moment at Melusi”.
Ondertussen hebben we al 43 nieuwsbrieven geschreven. Tja, zomaar een interessant weetje ;-).
Het is alweer eind september. Ondertussen zijn we alweer 6 weken in Nederland. Na een enerverende repartrierings vlucht, een aantal weken leven in dozen en koffers, en twee weken heerlijke nazomer vakantie in Frankrijk, zijn we nu echt even aan het landen. Sinds afgelopen weekend hebben we ook een vast – tijdelijk adres. Tot het eind van het jaar kunnen we verblijven aan het Kasteel in Apeldoorn. Levi, Sarah en Judah gaan weer gewoon naar school De Sjofar, en genieten hier ontzettend van. Jefta mag nog lekker even bij papa en mama blijven.
Aan ons wordt met grote regelmaat gevraagd of we al weten wanneer we terug naar Zuid Afrika gaan. En eerlijk gezegd, het is de vraag die we op dit moment niet kunnen beantwoorden. Wij hopen echt dat we ergens rond december / januari terug mogen naar huis. Maar daarvoor moeten de grenzen van Zuid Afrika open gaan. Er zijn positieve ontwikkelingen gaande, maar aan de andere kant zien we dat de Covid19 pandemie in Europa (en ook Nederland) weer juist de verkeerde kant opgaat. Het wordt dus nog even afwachten wat we kunnen doen, en wanneer het het juiste moment is om het vrijwilligerswerk visum weer aan te vragen.
Tot die tijd: even genieten van het mooie wat Nederland te bieden heeft. En gelukkig hebben we daar de laatste weken aardig wat mooi Afrikaans weer bij!
Op een of andere manier is het altijd moeilijk spreken over vakantie. We zijn toch zendelingen en dan werk je toch voor de Heer. Dus, waarom zou je vakantie nodig hebben? Wat veel mensen niet weten is dat bij het werken op een missiepost zoals Melusi, we elke dag te maken hebben met veel onverwachte omstandigheden. Ieder dag werken wij met 20 tot 25 daklozen en verslaafden samen, helpen we elke dag 15 moeders aan een voedselpakket, zien we zo’n 15 tot 30 studenten per dag komen voor extra onderwijs bij Siyasebenza en daarnaast zijn er iedere middag 2 outreaches. Gedurende de week zien we dan enkele tientallen families, enkele honderden kinderen, en veel, heel veel tieners. Al dit werk wordt gedragen door een groep van 10 tot 15 stafleden. Het werk hier kent dus ook een extreme mate van flexibiliteit. Je kan bijna nooit je verwachting opmaken voor de dag, want er komt altijd wel iets of iemand tussendoor. We noemen het: Leven op een missie.
Het is dus voor ons eigen fysieke, geestelijke en emotionele gezondheid echt goed om af en toe er even “tussenuit” te zijn! Gewoon gezin zijn, met aandacht voor elkaar en de kinderen. Het leven op een missie is regelmatig hectisch genoeg, en om de batterijen voor een bepaalde periode weer op te kunnen laden zien wij het van essentieel belang om af en toe “even weg” te zijn. Melusi kent een vakantie regeling van 4 weken per jaar (verdeeld over 2 keer 2 weken) en 2 lange weekenden per jaar. Gelukkig hoeven we niet ver te reizen voor natuurschoon, strand of bergen. Dat is allemaal “relatief” om de hoek. En dus zie je ons zo regelmatig genieten van wat Zuid Afrika aan moois te bieden heeft! Waarom? Om onze batterijen op te laden!
Het belang van het mogen “genieten van de vakantie” hebben we over de jaren wel ondervonden. Rondom ons hebben we regelmatig gezien dat mensen worstelden met oververmoeidheid, stress en spanning, aanpassen aan de veranderde omstandigheden, wat dan weer leidde tot depressie of burn-outs. Het is dan ook voor ons niet voor niets dat wij ontspanningsmomenten blijven inplannen. En met een “achtertuin vol natuurschoon” blijven we genieten! Dus, even een paar foto’s met al het moois wat de natuur te bieden heeft!
Op 4 januari van dit jaar kwam dan eindelijk Daniels moeder aan voor haar eerste trip naar Zuid Afrika. Best spannend want vaak had ze nog niet gevlogen. Voor haar 3 weken verblijf hadden we gekozen om eerst 10 dagen samen op vakantie te gaan, naar twee mooie gebieden niet ver van Johannesburg. Bij haar aankomst verbleven we bij vrienden in Kempton Park, vlakbij het vliegveld. Daarna genoten wij drie dagen van de bergen, de uitzichten en de watervallen nabij Pilgrims Rest en Graskop. In de laatste week verbleven we in onze mooie treetop huis in Marloth Park vlakbij het welbekende Kruger Park. En daar hadden we direct geluk: de eerste twee dieren die we daar spotten zijn de luipaard en de leeuw! We hebben heerlijk genoten van de mooie natuur, en dat levert dus een heleboel, een hele boel, zeg maar heeeeel veeeeel mooie plaatjes op.
PS Mocht je een foto van slechts een boom zien… let op: er zou iets in verstopt kunnen zitten 😉
Blijkt dat mijn Nederlands er toch een beetje op achteruitgaat :-), de afgelopen weken staan in het teken van de 5 V’s. Verlof van Melusi voor een aantal weken, een heerlijke Vakantie met ons gezin in Oostenrijk, nieuwe Visumaanvraag voor Zuid-Afrika (en tot op heden weten we nog steeds niet of onze visumaanvraag is geaccepteerd), en het spenderen van wat tijd met Vrienden en f….Vamilie. Tegen het eind besef je altijd pas hoe kort het allemaal is. Je komt aan in Nederland en een maand later plan je alweer om terug te gaan….. en er is zoveel te doen! Desondanks, in de korte tijd voor Vertrek (ook met een V) kijken we terug op een hele gezegende en geweldige tijd in Nederland en Oostenrijk. Een paar mooie kiekjes geven een indruk van onze tijd hier.
Maar, wij zijn nog niet weg! Aanstaande zaterdag zijn jullie van harte uitgenodigd voor een Hello & Goodbye. Van 14:00 tot 17:00 uur aan de Floralaan 12. Hopelijk tot dan!
En dan, zondagavond 18 september hopen we weer naar Zuid Afrika te vliegen. Tenminste als onze Visa binnen zijn. En met God’s Vrede (ook met een V) in ons hart!
Het mooie van wonen en werken in Zuid Afrika is, dat als je een kort tijdje verlof hebt, er altijd wel iets moois te zien is. Meestal wordt het een keuze tussen “naar het strand”, “naar de bergen”, of “op safari”. Na het drukke weekend van onze Melusi Youth Conference hadden we het weekend erop gepland om een paar dagen verlof te nemen. En deze keer viel de keuze “op safari”.
Vrijdag rond lunchtijd vertrokken we en haalden eerst Levi en Sarah op van hun school. Toen begon de reis van 6 uur naar Marloth Park. We verbleven in Treetops vakantiehuis, wat een fantastische plek is in de bossen van Marloth (een echte aanrader!). De volgende 3 dagen gingen we regelmatig “op safari”, in Krugertuin. Genoeg wild ervaringen. Zo kwamen een cheetah tegen die net een impala had gedood. Een andere keer parkeerden we onze auto naast 3 slapende wild dogs. En ja, vroeg in de ochtend kwam een hyena een kijkje bij onze auto nemen van dichtbij. Op de laatste ochtend rit, was de weg geblokkeerd door een grote groep olifanten, en werd het dus bijna een uur wachten voordat we verder konden.
Daarnaast was het ook een heerlijke tijd van ontspanning. Een nieuw zwembad zorgde voor een lekkere koele duik, want ook in mei komen de temperaturen nog regelmatig boven de 30 graden. Ook is het heerlijk vertoeven op het boven balkon, waar we regelmatig wat uurtjes verbleven. Al met al een geslaagde korte break! En de foto’s zeggen meer dan genoeg.
Het is een tijdje geleden dat wij weer eens wat op ons blog hebben geschreven en dat heeft ook wel een reden. De laatste twee weken van mei mochten we namelijk genieten van een heerlijke vakantie in “eigen land”. Wat voelen we ons gezegend. In deze twee weken hebben we een aantal hele mooie plekken opgezocht. De eerste dagen hebben we de South Coast onder Durban opgezocht, bekend om zijn heerlijke stranden. En ondanks dat het bijna winter is hier, is het aan de kust altijd nog heerlijk weer en de gemiddelde watertemperatuur is nog steeds lekker warm. Vervolgens zijn we een eind zuidelijker gereden tot vlakbij Port Elizabeth. Daniel wilde in de vakantie ook nog graag een ééndaagse conferentie van Siyasebenza bezoeken. We verbleven in een geweldige Tipi tent, met de wilde dieren direct om ons heen. Ja, de nachten waren erg koud, maar oh wat hebben wij veel genoten van alle wilde dieren. En de laatste twee etappes waren weer heerlijk in de bergen. Gelukkig waren beiden in huisjes met een open haard, en die hebben we dan ook elke avond goed gebruikt! De kinderen hebben heerlijke genoten van al het moois. Voor jullie ook een paar foto’s, want ja, Zuid-Afrika is toch ook wel een fantastisch vakantie land!
Er is soms zoveel te vertellen in een jaar! En er is ook zoveel gebeurd. Een aantal hoogtepunten gezien door de ogen van twee trotse ouders en zendelingen in Zuid Afrika, hebben wij in een filmpje van 8 minuten verwerkt. Zoals de uitdrukking vaak zegt: een foto vertelt meer dan duizend woorden!