Kinderkledingbeurs Apeldoorn steunt Danielske

Sinds een aantal jaren zijn kinderkledingbeurzen in opkomst. Vaak is aan zo’n beurs een goed doel verbonden. In Apeldoorn is er nu ook een kinderkledingbeurs. De opbrengst van het goede doel gaat naar Danielske.

De komende kinderkledingbeurs, op zaterdagavond 14 maart aanstaande, zal plaatsvinden in Sprengeloo, Sprengenweg 81 in Apeldoorn (het gebouw waar ook de zondagse diensten van Eglesia worden gehouden). Op de beurs kun je voor een mooi prijsje kinderkleding kopen en verkopen. We vragen aanbieders van kleding een deel van hun opbrengst te schenken aan het goede doel: Daniël en Elske.

Om de kledingbeurs tot een succes te maken hebben we vooral veel mensen nodig die hun kasten induiken om de overtollige kinderkleding voor de verkoop aan te bieden. Dus daarom deze oproep aan jullie allen: Heb jij nog goede kinderkleding liggen? Meld je dan nu aan als aanbieder!!! Wacht niet te lang, want er is momenteel ook een hele leuke win-actie onder aanbieders aan de gang…. Doe jij mee?

Ook als je misschien niet zo superveel kleding kunt aanbieden willen we je toch aanmoedigen om je aan te melden. Immers, alle beetjes helpen!

Alle informatie over de kledingbeurs is te vinden op de website: www.kinderkledingbeursapeldoorn.nl. Hier kun je je ook aanmelden als kledingaanbieder.
Bovendien zijn we te vinden op facebook: www.facebook.com/kinderkledingbeursapeldoorn

Zou je het leuk vinden om mee te helpen bij de beurs? Voor diverse taken rondom de beurs zoeken we nog vrijwilligers: Kleding sorteren en klaarleggen, zaalaankleding, gastvrouw, kassa, kleding ordenen tijdens de beurs, achteraf kleding weer sorteren op aanbieder, etc. Ook zijn we op zoek naar mensen die (zelfgebakken) taart willen schenken voor verkoop in de koffiehoek tijdens de beurs. Uiteraard gaat ook de opbrengst hiervan naar Daniël en Elske.

We werken met twee ‘shifts’ van vrijwilligers. De middaggroep helpt van 11:30 tot 16:00 uur. De avondgroep helpt van 18:00 tot ±22:00 uur. We horen graag of jij wilt meehelpen! Stuur dan je mail naar info@kinderkledingbeursapeldoorn.nl

Ten slotte is iedereen natuurlijk van harte welkom om te komen shoppen op 14 maart tussen 19:00 en 21:30 uur. Denk aan contant geld!

Alvast enorm bedankt voor jouw bijdrage!

Hartelijke groet,

Wietske Couvreur, Tamara Grevers, Rosanne van Renselaar en Marinde Rothuizen
Commissie Kinderkledingbeurs


slide1

Dopen (in het kwadraat)

Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader, en de Zoon en de Heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb.                                            Mattheus 28:19-20 (NBV)

2015 begint goed! Eerst mochten we op nieuwjaarsdag een heerlijke dag vissen en ‘braaien’ bij een dam niet ver van de missie. En oh ja: 3 jongeren wilden graag gedoopt worden, dus dat werd met recht het hoogtepunt van de dag. Vandaag: 3 Januari begon de ochtend ook al erg goed. Een grote groep van Pastor Mlambo’s kerk kwam naar de missie voor een doopdienst. Een groep van in totaal 40 personen uit verschillende gebieden werden vandaag gedoopt. 5 jongens kennen wij van onze jeugd bijbel studiegroep. Voor een dergelijke groep moest er natuurlijk wel het een en het ander geregeld worden. We konden de Melusi kerk gebruiken voor een korte dienst. Daarna gingen we in een stoet van auto’s naar het zwembad van de hoge school, alwaar alle 40 werden gedoopt. Wat een feest… zowel hier als in de hemelse gewesten!

 

Een bijzondere jeugdconferentie

2014 was een intensief jeugdseizoen, met elke week twee bijbel studie groepen en een sportmiddag, en gedurende het seizoen 6 kampen, een voetbal toernooi en twee worship- en filmavonden. Ondertussen zien we wekelijks ruim 100 jongeren, en van deze jongeren hadden we 50 gevraagd mee te gaan naar de jeugdconferentie naar Kwasizabantu, waar zo’n 5000 jongeren bij elkaar kwamen. Uiteindelijk gingen er vanuit Dundee zo’n 30 jongeren mee! Met de bus, drie uur op pad, maar doordat nog een andere groep opgehaald moest worden werd dat dus 6 uur later. Zo waren onze jongeren al uitgeput voordat we überhaupt begonnen.

Met volle moed gingen we de eerste dagen in. ‘s Ochtends ontmoeten wij onze jongeren en in kleine groepjes namen wij de tijd om ze een aantal vragen te stellen en samen de Bijbel door te gaan. Elke dag waren er drie sessies in de grote auditorium. De tol van weinig slaap en lange sessies zorgden ervoor dat we soms even moesten doorbijten. Op de derde ochtend was er een goede spreker van buitenaf, welke sprak over de zuiverende werking van Jezus, wanneer wij Hem aannemen in ons hart. Velen namen Jezus voor het eerst aan in hun leven.

Vrij snel daarna merkten we toch wel dat de sessies in de auditorium nogal bleven hangen op dezelfde onderwerpen. Na de sport dag, waarbij al onze teams al in de tweede ronde eruit lagen, hebben wij dus tijd genomen om samen met onze jongeren eigen sessies te houden, met lofprijzing en aanbidding, getuigenissen en bijbelstudies. Tijdens een van deze sessies hebben wij ook samen het avondmaal gevierd. Juist deze momenten zijn erg waardevol gebleken.

Op de laatste dag was iedereen er wel aan toe om naar huis te gaan. Bekaf, korte nachten slapen, vele sessies, en erg wisselend weer (extreem heet tot drijfnat)… het was genoeg geweest. Al met al een bijzondere jeugdconferentie. Of we weer terug gaan volgend jaar? Waarschijnlijk niet, maar God opent nieuwe deuren…. en misschien moeten wij volgend jaar wel zelf een jeugdconferentie op Melusi organiseren. Wie weet?!

 

Een hele serie hoogtepunten

De afgelopen dagen zijn weer eens een achtbaan van hoogtepunten. En we horen je denken: vertel, vertel 😉

Mid november was het een fysiek hoogtepunt, toen Daniel, samen met 5 short-termers van Melusi missie naar een missiepost ging op het dak van Zuidelijk Afrika, op een hoogte van 3200 meter. Nu, als je bedenkt dat de hoogste berg van Zuidelijk Afrika ongeveer 5 kilometer verderop ligt met een hoogte van bijna 3500 meter, dan begrijp je dat je niet veel hoger kan komen dan deze missiepost. Al jaren zijn we bevriend met het echtpaar die deze missiepost runt, en middels gebed en evangelisatie het evangelie brengt onder de schaapherders van Lesotho. De missiepost is ongeveer 7 uur rijden van Dundee, en bevat onder andere de vermaarde Sani Pass, een leuke rotsweg van ruim 30%, die alleen met een 4WD te doen is! Een leuke uitdaging voor onze Landrover. De missiepost beschikt over een eigen groententuin (ook een uitdaging als je bedenkt dat je ver boven de boomgrens uitsteekt), een slachthuis, een gastenverblijf en een woonschuur. Daarnaast houden ze vee en kippen. Ons aankomst was niet onopgemerkt gebleven en we hadden direct een van de laatste koufronten te pakken. ‘s Nachts werd het -5 graden en met motsneeuw leek het weer even echt winter. Daarnaast kwam Daniel tot de ontdekking – dat na 4 keer deze trip gedaan te hebben – hij toch echt last heeft van hoogteziekte, en dat de meeste dagen gepaard gingen met hoofdpijn. Desondanks was het een fijne tijd om daar te zijn en het echtpaar te mogen bemoedigen met hun werk.

Nog maar net thuisgekomen, en twee dagen later ging de hele familie in de auto om naar de kust af te reizen voor een kort verlof. Van 3200 meter naar 0 meter in 3 dagen. De temperaturen zijn ook wat anders, want aan de kust is het altijd zomer, en rond deze tijd van het jaar betekent dat vooral veel zweten en plakken. Toch hebben we heerlijk genoten van het strand, ‘er even tussenuit zijn’, en Sarahs tweede verjaardag die we daar mochten vieren. Hoogtepunt: met het gezin naar de bioscoop om Postman Pat (Pieter Post) te kijken!

Afgelopen vrijdag was ook weer een hoogtepunt, want Melusi organiseerde een ‘worship & movie night’! We hadden de jeugd van de verschillende townships uitgenodigd en tot onze verbazing kwamen mer dan 170 jongeren. Wat een gave tijd werd het samen. Lekker zingen – met een behoorlijke doses Zulu liederen! Een drama stuk, een preek, een uitnodiging, en een maaltijd complementeerde het programma. Erg goed was het om te zien dat zo’n 50 jongeren voor het eerst Jezus aannamen, en daarnaast nog zo’n 20 jongeren die specifiek gebed wilde. God is goed! Nog gezellig met zijn allen de film “The Climb” gezien en daarna iedereen netjes naar huis gebracht… met de schoolbus!

Zondagmorgen, na de dienst, was het Sarahs hoogtepunt, want we vierde haar tweede verjaardag met het team. Mango-kwarktaart en mooi opgemaakte cake stonden op het menu. Wat een feest!

En afgelopen maandag! Jawel, Peter en Angeline Hambidge (‘base leaders’) kwamen terug van 6 maanden weggeweest in Australië. Natuurlijk hebben we ze ontzettend gemist en het is goed om ze weer in ons midden te hebben. Er zullen de komende dagen nog heel wat Australische verhalen langskomen. Lovin’ it!

Onkruid vergaat niet

Onkruid vergaat niet. Dat kan je zeker zeggen over onze groentetuin. Nee, wij hebben persoonlijk (nog geen) groentetuin, maar Daniel is wel verantwoordelijk voor de groentetuin van de missie. Deze produceert per week twee tot drie verschillende groenten voor voedselpakketten van in totaal 70 families. Daarnaast worden de groenten ook gebruikt voor de keuken, waar ongeveer 40 personen dagelijks eten. In de winterperiode is het droog hier, en speelt water (of meer het tekort hiervan) een belangrijke rol. Vaak gebruiken we in deze periode maar de helft van de 0.5 hectare groentetuin. In de zomer, na de eerste regen, is het alle hens aan dek. Eerst moet er gezaaid worden, en al snel wordt het schoffelen, schoffelen en nog eens schoffelen. In deze periode is het dagelijks vechten tegen het onkruid, wat hardnekkig groeit. Binnen een week kan je groentetuin er groen uitzien… maar helaas zonder dat je ook maar één groente ziet. Het is in deze tijdsperiode dat Daniel dus veel in de groentetuin duikt, om toch maar weer eens onkruid te wieden. Geen glamour, maar gewoon met de vingers in het zand! Om toch 70 families groenten aan te kunnen blijven bieden en onze keuken te blijven voorzien van groenten. Je moet de groenten van Ha…. Daniel hebben!

Weer thuis!

Nu we weer thuis in ons huis bij Melusi zijn, en we de foto’s van ons verlof aan het doorbladeren zijn, beseffen we ons des te meer, hoe een geweldige verlof tijd we hebben gehad. Uitgerust zijn we niet helemaal, mede ook omdat onze visa tot op het laatst liet wachten. En ook omdat wij in die korte tijd dat we hadden zoveel mogelijk familie, vrienden en kennissen wilden ontmoeten. Een ding staat als een paal boven water: wij zijn ontzettend gezegend door alle mensen die om ons heen staan. Terugkomen naar Nederland voelde als een warm bad. We zijn dan ook iedereen die hier aan meegeholpen heeft erg dankbaar.

En vandaag, de eerste werkdag weer, staat ook weer in het teken van wat de komende maanden te wachten staat… en er staan genoeg leuke dingen aan te komen. Maar voor nu, eerst nog even nagenieten, met een “kleine” compilatie van onze verlof foto’s.

 

 

Zaaien in Craigside

Sinds het begin van dit jaar zijn wij – samen met het Melusi team – een nieuwe township wezen bezoeken. Ons doel is om hier te zaaien en om mensenharten te zien veranderen. Deze nieuwe township heet Craigside, en het behoort tot één van de crimineelste en gevaarlijkste townships in onze directe omgeving. De verhalen van wat er gebeurd horen wij van de jonge tieners waar wij veel contact mee hebben. Onder leiding van Brandien en Bonginkosi bezoeken wij elke maandagmiddag Craigside, en regelmatig gaat Daniel ook even mee. Wij zijn begonnen met een zogenaamde sport-outreach om door middel van netball (een soort korfbal) en voetbal eerst contacten te leggen met de jongeren. De groep die maandagmiddag komt is tussen de 40 en 60 jongeren.

Veel van deze jongeren mochten we ontvangen voor het meisjeskamp in juni en het jongenskamp in augustus. En dan krijgen wij het ook wel te horen! In Daniels kleine groep zaten negen jonge jongens (12 tot en met 14 jaar), en toen wij hen vroegen, wat zij persoonlijk merken van de criminaliteit, vertelde ze enkele schokkende verhalen. Ze vertelden over een moord dat vorige week plaatsvond, over de politie die bekogeld wordt als ze Craigside binnenkomen en over de gevaren om daar ‘s nachts te zijn. Alle negen gaven aan dat ze met hun eigen ogen een moord hebben gezien! En alle negen vroegen of ze langer bij het Melusi kamp konden blijven, omdat dit een veilige plek voor hen was. Naast dit, kent de township een grote mate van acohol- en drankmisbruik, en zijn er heel veel jonge tienerzwangerschappen.

Tegen deze achtergrond zijn wij aan het zaaien, en zaaien. Tijdens de kampen hebben de meeste jongeren hun leven aan Jezus gegeven. Daarnaast zijn zij bereid om een andere weg te kiezen dan hun broers, ooms en vrienden. In de hopeloosheid van hun directe omgeving, sprankelt een vleugje hoop, dat deze jonge generatie het verschil gaat zijn in de gemeenschap van Craigside. Gezaaid is er, nu is het tijd om te groeien!Craigside camp

Jeugdwerk op zijn best!

Afgelopen twee weken hebben wij een intensieve jeugdwerk periode gehad. Normaal gesproken hebben wij elke maand een kamp, maar de maand juli is hier wel erg koud, en dat bleek maar weer. De accommodatie die we voor kampen gebruiken is ook steenkoud van binnen, meer ook omdat de gebouwen hier niet geweldig geisoleerd zijn. Dus geen kamp deze maand, maar wel genoeg andere dingen:

Op dinsdag 1 juli zijn wij met een groep van 12 personen naar de Jeugdconferentie van Kwasizabantu geweest. Dit is een mega-grote missie post, ongeveer 2 uur rijden van ons vandaan. De jeugdconferentie trekt elke keer enkele duizenden bezoekers. Voor ons mooi de gelegenheid om te onderzoeken of we hier bij de volgende conferentie met een grote groep terecht kunnen. In december hopen wij met een bus met zo’n 40-60 jongeren die kant op te gaan. Een dagbezoek leverde veel antwoorden op onze vragen, en het was geweldig om de jongeren te horen zingen in de mega grote auditorium.

Vrijdag 11 juli hielden we ons eerste praise & worship middag, gevolgd door een filmavond. Een paar uitdagingen waren er wel. Hoe gaan we ‘s avonds ruim 80 jongeren weer veilig thuis brengen, en het was gewelig om te zien dat wij een school bus kregen aangeboden, om dit mogelijk te maken. God voorziet in werkelijk alles. Ook het avondeten werd voorzien, maar op de dag dat wij het wilde bereiden bleek helaas de soep niet meer goed te zijn, dus moesten we nog even ‘s ochtends aan de bak. Maar uiteindelijk hebben wij 85 hongerige magen gevoed met lekkere warme soep en broodjes. En wat een feest om met zijn allen God te aanbidden, te luisten naar Zijn  Woord en ‘s avonds een film op de beamer te kijken! Dit vraagt zeker om herhaling.

En maandag 14 juli was het tijd voor de Melusi Cup, een voetbaltoernooi voor jongeren van 12-18 jaar. Bijna 100 jongens kwamen hierop af, en met 10 teams viel er zeker wat te strijden. Jonge dribbelaars, mooi crosspasses, de ene goal na de andere, het wereldkampioenschap voetbal verbleekte bij de inzet en passie van de Melusi Cup :-). Iets voor 5 uur in de middag, met nu temperaturen die snel daalde, kon uiteindelijk de Kwasithole Strikers als winnaars worden gehuldigd! Naast de Melusi Cup kregen de winnaars ook een voetbal mee naar huis. Ook was er een beste speler award. Een mooi toernooi, die volgend jaar weer een vervolg gaat krijgen. Dan wordt er weer gestreden om de enige echte Melusi Cup.

Het is allemaal de aftrap voor de tweede helft van het jeugdseizoen, de tiener bijbel studie programma’s en de sport outreach. Elke maandag- en vrijdagmiddag zijn wij met een klein team in de townships om circa 100 jongeren het evangelie te brengen. En laat dat nou net mijn (Daniels) passie zijn!