Tieneropwekking deel 2!

Afgelopen vrijdagmiddag was een druk middagje. Eerst naar Lindelani kidsclub waar ik samen met Londiwe (onze vertaler die ook in Lindelani woont) een tienerclub hield. Ongeveer 20 tieners waren hier en ik mocht hen vertellen over dopen.

Een uurtje later was ik samen met Brandien bij de andere tienerclub in Kwasithole, waar zo’n 25 tieners waren. Ik heb al eerder over deze groep verteld en laten blijken dat een tieneropwekking aanstaande is. Afgelopen vrijdag vertelde Brandien en ik over ‘salvation’, onze verlossing door het werk van Jezus aan het kruis. Ook de doop kwam hier naar voren. In de tijd van praise en worship hebben we de tieners uitgenodigd om ook Jezus als hun persoonlijke Verlosser aan te nemen. De helft van de groep antwoordde hierop. Wat een bijzonder feest! Ook hebben enkele tieners vragen gesteld of ze zich kunnen laten dopen. Hier willen we zeker op ingaan, dus aanstaande zondag gaan we hun kerk bezoeken in Kwasithole en ook praten met de voorganger. God is hier aan het werk, en dat is bijzonder om te zien! Laat de eerste tienerkampen maar komen. Nog twee weken!

 

Lesotho Outreach

Nog geen maand weer terug bij de missiepost en direct alweer op een outreach naar Lesotho? Tja, soms komt dat zo uit. De missiepost die we regelmatig bezoeken in Lesotho ligt namelijk op 3200 meter hoogte en is eigenlijk vooral in de zomertijd goed te bereiken. Je moet je voorstellen dat ook in de zomer de gemiddelde dagtemperatuur niet boven de 20 graden uitkomt, en de nacht temparatuur in de zomer ongeveer 5 graden is! In de winter is het vooral sneeuw en ijs, met de daarbijbehorende temperaturen.

In Lesotho werken Martin, Terry en Jessica Vorster. Zij zijn daar met een roeping om de lokale Lesotho bevolking (vooral schapen herders) te vertellen van God’s liefde en de hoop die wij hebben in Jezus Christus. Daarnaast hopen ze in de toekomst ook lokale mensen toe te rusten. Op dit moment is hun focus om ‘self-sustaining’ te zijn, dus alle focus is op landbouw- en veeteelt. En op 3200 meter hoogte gelden er hele andere wetten. Het moge duidelijk zijn: deze mensen zijn echte pioniers, soms behoorlijk afgesloten van de ”echte wereld”. Deze “echte wereld” ligt ook snel 2 uur van hen vandaan.

De lokatie van deze missiepost – genaamd Carmel – is ook behoorlijk uniek. Via Underberg in Zuid Afrika gaat de rit via de beruchte en beroemde Sani Pass (2800 meter) naar Lesotho. Eenmaal boven moet nog een bergpas (Black Mountain Pass, 3250 meter) worden overwonnen. Hun missiepost ligt net achter deze bergpas, ruim anderhalf uur van de eerste echte plaats in Lesotho, Mokhotlong.

Melusi heeft met 5 mensen Carmel bezocht. En omdat mijn auto een 4WD is, was ik aangewezen om deze bemoedigings-trip in goede banen te leiden… vooral over de twee bergpassen. Samen met Brandien, Lynn, Jonas en Lindiwe hebben we deze trip mogen maken. Samen met Brandien heb ik nog twee mountainbike tochten gemaakt. En op ruim 3000 meter hoogte is dat een behoorlijke opgave! Een andere opgave is om zinken golfplaten op een koeieschuur te plaatsen, zeker wanneer er een stevig briesje waait. Maar naast alle natuurschoon, praktisch werk, stevige eten, was vooral het gezelschap (fellowship) wat deze outreach weer tot een succes maakte.

Home » Lesotho Outreach » Lesotho Outreach
No albums or photos found matching your search criteria.

Tiener opwekking!

Nee, dit gaat niet over de jaarlijkse opwekkingsconferentie in Biddinghuizen, maar over de tienergroep in Kwasithole. Sinds maart 2012 heb ik deze groep overgenomen van een Koreaans teamlid. Vaak waren er een handvol jongeren, meestal enkele oudere jongens. Zij vormden de kern van de groep. Zij zijn oprechte en leergierige christenen, en bidden en zingen vurig. In deze tijd baden we vaak dat er een opwekking mocht komen in Kwasithole. En langzamerhand werd de groep steeds wat groter. Vlak voor mijn vertrek naar Nederland in september, heb ik de groep aan Brandien overgedragen, een Nederlands teamlid. Ondertussen was de groep uitgebreid naar zo’n 12 tot 15 deelnemers.

Afgelopen vrijdag was ik weer eens terug bij de tieners. Ondertussen is Brandien hun tienerleider geworden en wat een bijzonder werk heeft zij gedaan onder de tieners. Er komen nu tussen de 25 en 30 tieners. De aanbiddingsliederen worden vol meegezongen (ondanks dat vele van hen nauwelijks engels kunnen). Afgelopen vrijdag hadden we als thema: “Wie is Jezus” en hebben we onder andere samen een film over het leven van Jezus gezien. Het raakte hen! Daarna zijn ze in goepen voor elkaar gaan bidden. Wat gaaf om te zien hoe de Heilige Geest onder deze jongeren werkt.

Je snapt wel dat ik aan uitkijken ben naar het moment dat we tienerkampen gaan organiseren met onder andere deze jongeren. Het eerste weekend staat al gepland in maart! Aanstaande maandag zullen we gaan besluiten of we zullen starten met deze ‘nieuwe ministry’. Bid dat dit, tezamen met de tienerclubs, mag zorgen voor een opwekking onder de tieners van Dundee en omgeving!

Nog enkele foto’s en een filmpje van de laatste tienerclub:

Home » Tiener opwekking! » Kwasithole Teenagers
No albums or photos found matching your search criteria.

 

 

To build or not to build, that is the question!

De afgelopen dagen zijn we wel even terug gezet wat een effect het op je heeft als het dak van je appartement wordt weggeblazen. Niet alleen hadden we een hele week nodig om zoveel mogelijk alles op te ruimen, opnieuw in te richten en een plekje te geven; ook is er het besef dat opnieuw verhuizen in korte tijd toch ook wel veel met je doet… Er is geen besef meer van een echt ‘thuis’. Het lijkt dus ook niet waarschijnlijk dat wij weer snel terug zullen verhuizen na reparatie van het dak. Maar wat dan wel?

Onze droom is al een tijdje om een huis te bouwen hier op Melusi. Om verschillende redenen: 1) we ervaren heel duidelijk dat God dit van ons vraagt, 2) het is op langere termijn financieel gunstiger, 3) we hebben een plek dat we eindelijk ‘thuis’ mogen noemen, 4) een eigen plek zorgt voor meer stabiliteit van waaruit wij ons dagelijkse werkzaamheden bij Melusi mogen gaan doen, 5) er is een tekort aan gezinshuizen hier op Melusi.

Toen we naar Nederland vertrokken hadden we deze droom al op papier gezet, door middel van een bouwtekening. Toch wisten we wel dat we nog een groot financieel gat te overbruggen hadden. Het bijzondere is dat God hierin heeft voorzien, door onder andere een gunstige koerswisseling (Euro versus Zuid Afrikaanse Rand) en een meevallende belastingteruggave.

Wat houdt dit nu in? Deze week zullen Elske en ik gaan bidden om ook Gods weg hierin te zoeken of we mogen bouwen of niet. De signalen staan misschien wel op groen, maar verstaan wij hierin ook Gods stem, of zijn het onze eigen (misschien wel begerige) verlangens. We bidden om duidelijkheid wat God voor ogen met ons heeft… Bid u met ons mee?

Geland… in Melusi

Hoi Allemaal,

Wij zijn weer thuis, en toch ook weer niet! Na een behoorlijk goede reis, zijn we nu aan het settelen op Melusi. Gek genoeg in een ander huis, omdat ons dak van ons huisje er vorige week is afgewaaid. Het is dus even wennen, en we zijn bezig ons huisje nu gezellig te maken, op te ruimen, nog meer koffers leeghalen, en natuurlijk de verschillende dozen die uit ons eigen huisje komen… Een behoorlijke klus, dat deze week nog wel even door zou gaan.

De KLM vlucht was weer erg goed. Voor Levi hebben we een bedje op de grond gemaakt, en nadat hij een uurtje toch echt geen zin had in slapen – er is zoveel moois te zien in het vliegtuig – lukte het dan uiteindelijk toch en heeft hij ruim twee uur geslapen…. en dus wij ook! Sarah is heel makkelijk, je legt haar in het bedje, en je ziet af en toe de beentjes en armpjes omhoog komen, maar over het algemeen sliep ze.

In Johannesburg wachtte Michael (zoon van Peter Hambidge) ons op, en na een half uurtje met de auto konden we bij hen tot rust komen en een nachtje slapen. Met zijn 4-tjes op 1 kamer… Levi vond dat natuurlijk wel weer interessant, dus die bleef zo lang mogelijk op. Na een goede nachtrust en een rustige ochtend, werden we rond lunch tijd opgehaald door Peter Kirstein van Melusi… Nog 5 uurtjes met de auto, en we waren thuis.

Daar zagen we allereerst ons weggewaaide dak. Wat een ravage. En heel makkelijk om dit te herstellen wordt het ook niet, omdat stormschade niet in het verzekeringspakket zit, helaas. En de spaarpot van Melusi is ook niet al te groot.

Daarna belandde in wat ons nieuwe huisje zal worden. Levi heeft een grotere kamer nu, en Sarah slaapt bij ons op de kamer. Alles is wel wat ruimer, dus dat is erg mooi! Maar het voelt nog niet helemaal thuis, maar misschien komt dat nog wel.

Vrijdagavond werden we door Brandien en Jacob Jan (een vriend van Brandien die voor een paar weekjes hier bij de missie is) verrast met een Nederlandse braai. Het was wat koud ‘s avonds dus het ijs – als toetje van de avond – hebben we maar overgeslagen.

Zaterdag was de grote opruim, uitpak, inkoop dag…Nu, ‘s avonds, zijn we toch echt bekaf, en beseffen we ook wel dat het geen rustig laatste weekje was. We kijken uit naar morgen, dan ontmoeten we de meeste gemeenteleden hier en is er de officiele welkomstbraai… Drie dagen in Zuid Afrika, en nu al twee braais! Geen slechte score, dacht ik zo!

Een hartelijke groet uit Dundee,

Daniel, Elske, Levi en Sarah

Hello Goodbye…

Onze periode in Nederland is aan het einde. Morgenochtend vertrekken we om 10:10 met KLM naar Zuid Afrika. We vliegen op Johannesburg, waar we ‘s avonds aankomen. Die avond en nacht blijven we bij bekenden in Johannesburg. De volgende dag worden we met onze eigen auto opgehaald door iemand van Melusi. In de loop van vrijdag – Levi’s verjaardag – zullen we dan verder reizen naar Dundee! We kijken er naar uit….

Goodbye: Nu is het tijd van afscheid nemen. Met het mooie geboortefeest, een gezellig oud&nieuw, het vieren van Levi’s verjaardag op nieuwsjaarsdag en zojuist met de familie, hebben we uitgebreid de tijd kunnen nemen om afscheid te nemen. Ons verlof was op het juiste tijd en we zijn echt gezegend.

Hello: Op naar Melusi, waar ik al uit goed ingelichte bronnen heb vernomen dat er een welkomst braai op ons wacht! Mjammie! En ook hebben we begrepen dat door een windvlaag eergisteren, ons huis dakloos is geworden! Gelukkig is er een alternatief woonhuis voor ons. Dus dat zal wel goedkomen.

Hello Goodbye… het is onze tijd om te gaan! Tot volgende keer Nederland!

Liefs,

Daniel, Elske, Levi en Sarah

Om stil van te worden….

2012 zit er bijna op, en tijd om te evalueren, te gedenken, terug te blikken, etcetera.

Wij kunnen toch wel zeggen dat 2012 een rijk gezegend jaar is geweest, met de geboorte van dochter Sarah natuurlijk als hoogtepunt! Maar wat ons nog wel het meest bijblijft van 2012 is de betrokken achterban die wij hebben in Nederland. Niet altijd is het leven in Zuid Afrika rozengeur en ‘zonne’-schijn! Dood, verdriet, armoede, ellende en ziekten liggen hier vaak ‘om de hoek’, en dus worden we er dagelijks mee geconfronteerd. Hoe fijn is het dan om te weten dat wij mensen om ons heen hebben die voor onze bescherming bidden, die ons ondersteunen daar waar mogelijk, die een luisterend oor zijn, die onze verhalen lezen en die ons bemoedigen!

Onze dank gaat dan ook uit naar onze familie, vrienden, thuisfrontcommissie, gemeenteleden, en alle anderen die ons een warm hart hebben toegedragen! Het heeft ons zeker de afgelopen paar maanden doen beseffen dat wij MEER dan gezegend zijn! In overvloed, zoals Jezus in overvloed Zijn zegeningen voor ons doen gelden. Jezus zegt het als volgt in Johannes 10:10: Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed hebben (HSV). Wat een voorrecht dat wij daarvan mogen getuigen!

Dan kunnen we maar een ding, en dat is God danken voor wat Hij voor ons heeft gedaan! Al dit is mogelijk door Zijn volmaakte plan! Aan Hem de eer! En dan kunnen wij alleen nog maar stil worden.

We hebben een bijzonder mooi geboortefeest mogen vieren vandaag. Ook het opdragen van Sarah was een geweldig moment en eerbetoon aan onze Hemelse vader! Morgen gaan we Vaassen verlaten – met pijn in ons hart! De uitdaging en roeping van ons leven vraagt om te gaan, en we kijken hier weer erg naar uit!

Bedankt lieve mensen, en een goede en gezonde jaarwisseling!

De vlaggetjes, Daniel, Elske, Levi en Sarah!

30 december: opdragen en geboortefeest

Aanstaande zondag is onze laatste zondag in Nederland. Donderdag 3 januari zullen we weer vertrekken naar Melusi, in Dundee, Zuid Afrika.

Op deze laatste zondag willen we God danken voor het mooie wondertje dat we van Hem hebben gekregen: onze dochter Sarah Hadassah. We dragen haar op in gemeente Eglesia als teken dat wij als ouders erkennen dat wij het kind van God hebben ontvangen. Daarnaast maken wij daarmee kenbaar dat wij Sarah een christelijke opvoeding willen geven en dat de gemeente hierin helpt de ouders te ondersteunen.

In de middag hebben we een geboortefeest. Dit zal plaatsvinden bij Crea-Tijd. Het is naast het moment om Sarah te bewonderen, ook voor velen de laatste keer dat wij ze zullen zien voor ons vertrek. Het beloofd een mooi feest te worden! (NOOT: er is geen lift en de lokatie is op de tweede verdieping; hou dus rekening met enkele trappen)

Opdragen:
11:00 in Gemeente Eglesia, Sprengenweg 81, Apeldoorn

Geboortefeest:
15:00 – 17:30 in Crea-Tijd, Lage Brink 64, Apeldoorn

Geboortefeest uitnodiging

 

 

Mooie opbrengst benefiet dansgala

Onlangs hebben wij een dansfestijn bijgewoond waarbij wij Melusi mochten presenteren. De opbrengst van dit festijn was dan ook bestemd voor Melusi, om materialen en gereedschap voor de nieuwe training- en vaardigheidscentrum te bekostigen. De opbrengst is uitgekomen op ongeveer 1300 euro. Een supermooi bedrag! Grote dank aan Lizzy Preiser die in dit initiatief een groot aandeel heeft gehad.

Onze droom!

Sinds enkele maanden zijn wij ons aan het orienteren over de mogelijkheid om een huis te laten bouwen op Melusi. In onze laatste nieuwsbrief hebben we hier al over geschreven.

Waarom zou je een huis willen bouwen? Nu, naast dat er een heleboel goede redenen hiervoor zijn, ervaren wij ook beide dat God ons duidelijk heeft gemaakt dat Melusi niet voor de ‘korte termijn’ is, maar dat wij ervan uitgaan dat wij voor langere tijd werkzaam zullen zijn in Dundee! Een huis bouwen wordt dan ook een optie, aangezien het bouwen van huis aanmerkelijk goedkoper is dan in Nederland. Een andere belangrijke reden is dat wij nu accomodatie huren, en voor hetzelfde dat wij een huis huren voor zeg circa 8 jaar, heb je ook een compleet nieuw huis staan. Dus financieel is het ook een stuk aantrekkelijker, ook al omdat wij dan geen huur of andere lasten meer hoeven te betalen. Als laatste weten we ook dat ons huis waar we nu verblijven toch wel erg klein wordt als we met zijn 4-tjes terugkomen. Levi en zijn broertje of zusje zouden dan op een heel klein kamertje moeten slapen. Andere accomodaties op Melusi zijn niet beschikbaar en ook uitbouwen kan niet direct.

Wij zijn vooral nu biddend bezig met het bouwen van een eventueel huis. We weten dat als het Gods plan is, God ook zal voorzien op bijzondere wijze, en daar vertrouwen wij helemaal op. Nu is het nog een droom, maar -zo de Heer wil – misschien ooit werkelijkheid.

Om alvast een idee te geven over het hoe en wat, hebben wij een bouwtekening laten maken door een tekenaar. Onderstaande foto geeft die bouwtekening (plattegrond) van het huis weer. Let wel: de ‘porsche’ in de garage is optioneel 😉